Waarom heb ik er tot nu over gedaan om deze post te schrijven? Eerlijk gezegd voelt het nog steeds raar om het hardop te zeggen (of te schrijven). Als ik het niet zeg, is het bijna alsof het niet gebeurd is, gewoon een droom in mijn Aufguss WM bubbel. Maar… het is wel gebeurd. Het is echt.
Ik ben wereldkampioen Aufguss WM Solo!!!
Daar, ik heb het gezegd!

Van verstoppertje tot vals geluk
Nadat ik vorig jaar met Whitney had gewonnen, voelde ik me al super geïnspireerd. Dat seizoen heeft ons zoveel gegeven. Maar ik had nooit gedacht dat ik het jaar daarop weer zou winnen, en dit keer in de solo categorie.
En wow… Ik had nooit verwacht dat de steun rond mijn show False Fortune nog sterker zou zijn dan vorig jaar. Maar dat was het wel. Ook al is het een solo en moest ik het alleen doen in de cabine, ik heb me nooit alleen gevoeld. Niet ervoor, niet tijdens, niet erna.
Ik had het beste ondersteunings- en hulpteam. Het hele Nederlandse team was geweldig, hielp, steunde en tilde elkaar op. En dan is er Job, mijn partner. Hij had misschien wel de engste taak: het opzetten en installeren van de vliegende handdoek-trucmachines. We hebben er in Nederland voor getraind, alles tot in de details opgemeten. Maar de druk van 15 minuten is heel anders en hij deed het fantastisch! Ik zou niemand anders deze taak hebben toevertrouwd.

Een moment dat ik nooit zal vergeten
Eén speciaal moment zit vast in mijn hoofd. Donderdag. De allereerste keer dat ik mijn show opvoerde. Alles ging goed en ik kwam in de buurt van de vliegende handdoek en dacht,
“Alsjeblieft handdoeken, kom bij me…”
De machines gaan af. Handdoeken vliegen. Perfecte landing, recht in mijn handen. NOOIT had ik deze handdoek beter gevangen dan toen.
En toen stonden…..al bijna 300 mensen op. Klappen, juichen. Alsof iemand een doelpunt had gescoord in een voetbalstadion. Ik wilde zo hard lachen, maar ik moest in karakter bezeten blijven. Toch kreeg ik kippenvel van die energie. Ze stonden en klapten twee volle minuten lang.
Dit was echt een van die unieke momenten. Ik zal het nooit vergeten.

Aufguss WM in Italië
Dit was de eerste keer dat de WM in Italië was, in Aquardens. Prachtige omgeving. Geen regen zoals vorig jaar in Nederland. Alleen maar zon, goede vibes en een gloednieuw saunatheater. Er pasten meer dan 300 mensen in. Ik weet dat ze aan het racen waren om het net op tijd af te krijgen, de kachel was pas een week of twee van tevoren aangestoken, maar het is ze gelukt!
Het bleek een geweldige plek om op te treden. Veel ruimte om te bewegen, te acteren en je verhaal te vertellen. De organisatie was ook solide, ik denk dat zowel deelnemers als gasten een geweldige tijd hadden.

De winst
Laatste dag. Het moment van de prijsuitreiking. Was ik nerveus? Natuurlijk. Maar niet echt voor het klassement, ik was al blij met mijn prestatie. Twee keer die vliegende handdoeken vangen was al een overwinning voor mij.
Maar om dan te horen dat ik wereldkampioen solo ben
En het publiek stond weer op. Mijn naam schreeuwend. “Sigrid! Sigrid!”
Een deel van dat moment is kristalhelder, een deel is wazig. Ik denk dat ik tegelijkertijd huilde en glimlachte. Ik voelde me gezien, gehoord en gewaardeerd voor mijn show, mijn optreden en mezelf zijn.
Ik word er nog steeds emotioneel van, op een goede manier.
7 jaar geleden studeerde ik theater, ik had gezondheidsproblemen, werd gepest, grote rollen werden me niet toebedeeld… Ik twijfelde veel aan mezelf, vooral aan mijn acteer- en acteervaardigheden. Maar nu heb ik mijn eigen manier van acteren gevonden. Een stijl die bij me past. Een gemeenschap waar ik me thuis voel.
Om de derde vrouw ooit te zijn die Solo wint… wild!
Speciale dank aan:
- Irene Goos: die jurk voor het kostuum maakte
- Quin Verheijen: die de Tarrotkaarten maakte die tijdens de show werden gebruikt.
- Michel Vonk: die hielp met de schermvisuals
- Alwin van Zon: voor het maken van de vliegende handdoekmachines
- Robin Lukassen & Jareth Geluk: voor het zijn van de beste helpers die men zich kan wensen tijdens de WM



Anderen die de spotlights verdienden
Enkele andere overwinningsmomenten die ik niet zal vergeten:
- Een van mijn beste vriendinnen; Barbora, en hun teamgenoten Robert en Gabor hebben goud gewonnen met hun show Our Fair Lady. Het allereerste 3-persoonsteam dat won. Ik juichte als een gek, want ze verdienden het! Een geweldige show en geweldig internationaal teamwork
- Jos, mijn eerste coachingstudent. Alleen al het halen van de WM was al een grote overwinning. Hij vertelde het me:
“Het maakt niet uit waar ik terechtkom, ik ben gewoon blij dat ik hier ben. Maar stel je voor dat je de Gouden Banaan wint!”
En… het is hem gelukt. 🏆🍌
Golden Banana is de grappigste aufguss van het seizoen, met zijn show: Het mysterie van de vermiste handdoek. Eerste keer op het WM, nog niet eens zo lang aufgussmeester, en nu al weglopen met een award. Supertrots.
Wat is de volgende stap?
Geen soloshow van mij volgend jaar. Geen False Fortune Part 2.
Maar… iets nieuws.
Een duo-show met een heel speciaal iemand….je kent hem als de man achter de schermen, de onzichtbare hand tijdens cursussen, de chef-kok op retraites…. mijn partner: Job!!!
En nu gaan we eindelijk samen optreden. We maken een aufguss-show in retro jaren 50-stijl, muziek waar we allebei van houden. Ik kan niet wachten om dat tot leven te brengen.
Ik kijk ook uit naar meer coaching. Ik vind het heerlijk om deel uit te maken van iemands proces, om te helpen hun verhaal en hun prestaties vorm te geven.
Dus ja. Veel in het verschiet. Laten we gaan!